Hipermedia to rodzaj hipertekstu, który integruje i semantycznie dowiązuje ze słowem inne kody semiotyczne, takie jak obraz, dźwięk, materiał filmowy, nie usuwając jednak tekstu na margine. Sam termin hipermedia, podobnie jak termin hipertekst i hiperłącze, jest dzielem Theodora H. Nelsona, a jego system Xanadu od początku był z założenia systemem hipertekstowym i hipermedialnym. Wczesne systemy hipertekstowe, takie jak powstały na Uniwersytecie Browna program Intermedia oraz inne systemy wypisujące się w model Dextera (NoteCards, Neptune, Augment) były od początku i z założenia systemami hipermedialnymi. Hipermediów nie należy jednak mylić z multimediami. Termin multimedia jest znacznie szerszy i mieszczą się w nim także zjawiska nielinearne i nie interaktywne. Z hipermediami spotykamy się na codzień na wielu stronach www, są nimi także popularne encyklopedie na CD - ROMach i na DVD, gry komputerowe.

Pierwszym popularnym narzędziem do tworzenia i odbioru prezentacji multimedialnych był program Hypercard dołączany do komputerów osobistych Macintosh w latach osiemdziesiątych (tekst, dźwięk, obraz, animacja), lub nieco późniejszy Hypergate. Dziś za ich najbliższego, popularnego następcę można uznać program Adobe Flash. Dziś, po tym jak firma Adobe wycofała się ze wspierania Flasha, sytuacja jest nieco bardziej skomplikowana. Animacje i bogate hipermedia wspierane są przez sieciowe narzędzia takie jak te dostępne na stronach https://p5js.org

Wśród systemów hipertekstowych, które kontynuują paradygmat hipermediów we współczesnym otoczeniu technologicznym warto wymienić Mother, komponentowy (component-based open hypermedia system) system hipermedialny wdrożony na Uniwersytecie w Hof, który operuje hipermedialnymi obiektami w obrębie interfejsu hipertekstu przestrzennego, przestrzennej struktury usług, oraz bazy wiedzy. Wszystkie komponenty związane z tymi modułami łączą się w przestrzeni hipertekstowych danych na zwizualizowanej mapie, jako nadrzędnej warstwie systemu